A análise dos períodos recentes do mercado de aveia na Turquia
DOI:
https://doi.org/10.5935/jetia.v7i28.741Resumo
Recentemente, a demanda por alimentos suficientes e seguros tem aumentado, e fontes alternativas de alimentos ganharam importância. A aveia, que faz parte do grupo dos cereais, é utilizada na criação de animais além de ser um alimento humano. A Turquia, enquanto no vigésimo lugar no mundo em termos de produção, ocupa o trigésimo segundo lugar em termos de eficiência. O objetivo deste estudo, a quantidade de produção de mercado de aveia nos últimos anos na Turquia, área de cultivo, rendimento, preço médio de venda, exportações, importações e saldo de comércio exterior para avaliar. Na pesquisa, foram usados os dados estatísticos do Instituto de Estatística da Turquia e da Organização das Nações Unidas para a Alimentação e Agricultura, os relatórios setoriais relevantes e outros estudos. A análise de tendência foi realizada na pesquisa e as projeções realizadas até 2025, utilizando dados de 2000 e 2019. De acordo com os resultados obtidos, no próximo período, as áreas de cultivo de aveia na Turquia, volume de produção, rendimento e preços tenderão a aumentar em taxas diferentes. Os coeficientes de regressão desses aumentos foram determinados como 52,67%, 11,72%, 75,8% e 98,25%, respectivamente. Por outro lado, espera-se que as exportações aumentem, as importações diminuam e o saldo do comércio exterior fique positivo, e seus coeficientes de regressão são determinados em 20,23%, 49,79% e 50,4%, respectivamente. Foi determinado que a quantidade de produção e o rendimento são baseados nas condições climáticas e a baixa produtividade é um problema. O problema do baixo rendimento pode ser resolvido por medidas como o desenvolvimento de tecnologias agrícolas, sementes certificadas, melhoria da variedade e inclusão no padrão de cultivo na agricultura irrigada. Além disso, aumentar a quantidade de apoio agrícola público e atividades de extensão pode aumentar o cultivo, a produção e a produtividade. Esta pesquisa também fornece resultados úteis em termos de cobertura de dados atualizados sobre aveia.
Downloads
Referências
M. Türkeş, “Türkiye’de gözlenen ve öngörülen iklim değişikliği, kuraklık ve çölleşme,” Ankara Üniversitesi Çevrebilimleri Dergisi, vol. 4, no. 2, pp. 1–32, 2012, doi: 10.1501/Csaum_0000000063.
M. H. Aydogdu, “Farmers’ attitudes to the pricing of natural resources for sustainability: GAP-Şanlıurfa sampling of Turkey,” Water, vol. 11, no. 9, p. 1772, 2019, doi: 10.3390/w11091772.
N. S. Parti̇göç and S. Soğancı, “Küresel iklim değişikliğinin kaçınılmaz sonucu: Kuraklık,” Resilience, vol. 3, no. 2, pp. 287–299, 2019, doi: 10.32569/resilience.619219.
M. H. Aydogdu and K. Yenigün, “Farmers’ risk perception towards climate change: A case of the GAP-Şanlıurfa region, Turkey,” Sustainability, vol. 8, no. 8, p. 806, 2016, doi: 10.3390/su8080806.
H. P. Doğan, M. H. Aydoğdu, M. R. Sevinç, and M. Cançelik, “Farmers’ willingness to pay for services to ensure sustainable agricultural income in the GAP-Harran Plain, Şanlıurfa, Turkey,” Agriculture, vol. 10, no. 5, p. 152, 2020, doi: 10.3390/agriculture10050152.
M. H. Aydoğdu, M. R. Sevinç, M. Cançelik, H. P. Doğan, and Z. Şahin, “Determination of farmers’ willingness to pay for sustainable agricultural land use in the GAP-Harran Plain of Turkey,” Land, vol. 9, no. 8, p. 261, 2020, doi: 10.3390/land9080261.
M. H. Aydogdu and F. Kaya, “Factors affecting consumers’ consumption of organic foods: A case study in GAP-Şanlıurfa in Turkey,” Journal of Agricultural Science and Technology (JAST), vol. 22, no. 2, pp. 347–359, 2020.
E. Yaver and N. Ertaş, “Yulafın bileşimi, hububat endüstrisinde kullanım alanları ve insan sağlığı üzerine etkileri,” Gıda ve Yem Bilimi Teknolojisi Dergisi, vol. 13, pp. 41–50, 2013.
M. H. Aydoğdu, F. Kaya, M. E. Eren, and H. P. Doğan, “Organik ürün tüketim nedenleri üzerine bir araştırma: Şanlıurfa örneklemesi,” Asos Journal, vol. 6, no. 64, pp. 161–170, 2018, doi: 10.16992/ASOS.12764.
M. H. Aydoğdu, F. Kaya, G. Sevinç, and N. Küçük, “Organik tarımın önemi ve geleceği üzerine bir değerlendirme,” TURAN-SAM, Turan Stratejik Araştırmalar Merkezi, vol. 11, no. 42, pp. 264–270, 2019, doi: 10.15189/1308-8041.
İ. Naneli̇ and M. A. Saki̇n, “Bazı yulaf çeşitlerinin (Avena sativa L.) farklı lokasyonlarda verim ve kalite parametrelerinin belirlenmesi,” Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi, vol. 26, pp. 37–44, 2017, doi: 10.21566/tarbitderg.359057.
R. Karaman, İ. Akgün, and C. Türkay, “İnsan beslenmesinde alternatif besin kaynağı: Yulaf,” Türk Bilim ve Mühendislik Dergisi, vol. 2, no. 2, pp. 78–85, 2020.
M. Çalışkan, A. Koç, F. A. Vuran, F. Yüceol, and Ç. Sayılgan, “Batı Akdeniz Bölgesi yerel yulaflarının bazı tarımsal ve kalite özellikleri yönünden değerlendirilmesi,” ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, vol. 30, no. 2, pp. 179–196, 2020, doi: 10.18615/anadolu.834905.
Z. Dumlupınar, A. Tekin, S. Herek, A. Tanrıkulu, T. Dokuyucu, and A. Akkaya, “Evaluating some Turkish originated oat genotypes for some agronomic traits,” Turkish Journal of Agriculture - Food Science and Technology, vol. 5, no. 7, pp. 763–772, 2017, doi: 10.24925/turjaf.v5i7.763-772.1181.
Turkey Seed Growers Association, “Yulaf Üretimi ve Yetiştiriciliği!,” 2012. https://turktob.org.tr/tr/yulaf-uretimi-ve-yetistiriciligi/4910 (accessed Mar. 09, 2021).
N. Sarı, “Yulafta (Avena sativa L.) verim ve verim komponentleri arasındaki ilişkiler,” Master’s thesis, Adnan Menderes University, Aydın/Turkey, 2012.
M. Ayub, M. Shehzad, M. A. Nadeem, M. Pervez, M. Naeem, and M. Sarwar, “Comparative study on forage yield and quality of different oat (Avena sativa L.) varieties under agro-ecological conditions of Faisalabad, Pakistan,” African Journal Agriculture Research, vol. 6, pp. 3381–3391, 2011.
A. Khan, M. H. Anjum, M. K. U. Rehman, Q. uz Zaman, and R. Ullah, “Comparative study on quantitative and qualitative characters of different oat (Avena sativa L.) genotypes under agro-climatic conditions of Sargodha, Pakistan,” American Journal of Plant Sciences, vol. 5, no. 20, pp. 3097–3103, 2014, doi: 10.4236/ajps.2014.520326.
National Grain Council, “Grain Report,” 2016. http://uhk.org.tr/dosyalar/uhkarpa_kasim2015.pdf (accessed Mar. 09, 2021).
N. Sarı, A. İmamoğlu, and Ö. Yıldız, “Menemen ekolojik koşullarında bazı ümitvar yulaf hatlarının verim ve kalite özellikleri,” ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, vol. 22, no. 1, pp. 18–32, 2012.
Republic of Turkey Ministry of Agriculture and Forestry, “Agricultural supports,” 2021. https://www.tarimorman.gov.tr/Konular/Tarimsal-Destekler/Alan-Bazli-Destekler/Mazot-Gubde-ve-Toprak-Analizi-Destegi?Ziyaretci=Ciftci.
FAO, “Crops, oats, area harvested, yield, production,” 2021. http://www.fao.org/faostat/en/#data (accessed Feb. 15, 2021).
TURKSTAT, “Agricultural Area,” 2021. https://biruni.tuik.gov.tr/medas/?kn=92&locale=tr (accessed Mar. 10, 2021).
TURKSTAT, “Cereals and Other Crop Products,” 2021. https://biruni.tuik.gov.tr/medas/?kn=92&locale=tr (accessed Mar. 10, 2021).
Republic of Turkey Ministry of Agriculture and Forestry, “Evaluation of 2009 Climate Data,” 2010. https://www.mgm.gov.tr/FILES/iklim/2009-yili-iklim-degerlendirmesi.pdf (accessed Feb. 11, 2021).
Republic of Turkey Ministry of Agriculture and Forestry, “Climate Assessment for 2012,” 2013. https://www.mgm.gov.tr/FILES/iklim/2012-yili-iklim-degerlendirmesi.pdf (accessed Feb. 10, 2021).
M. H. Aydogdu, “Evaluation of farmers’ willingness to pay for agricultural extension services in GAP-Harran Plain, Turkey,” Journal of Agricultural Science and Technology (JAST), vol. 19, no. 5, pp. 785–796, 2017.








